Planten die bloeien in december: kleur in de wintertuin
Welke planten bloeien echt in december
Breng kleur in de wintertuin met planten die bloeien in december. Terwijl de meeste tuinplanten in rust zijn, zorgen deze sterke winterbloeiers voor prachtige bloemen en geur tijdens de koudste dagen van het jaar.
Jasminum nudiflorum – Winterjasmijn (Heester)
De winterjasmijn is een populaire winterbloeier. Van december tot april verschijnen er heldergele bloemen op de kale takken. Standplaats: groeit zowel in de schaduw als in de zon, maar bloeit het rijkst in de volle zon. Bodem: goed doorlatende, lichte tot normale tuingrond. Verdraagt kalkrijke tot neutrale grond en houdt niet van langdurig natte plekken. Tip: plant hem tegen een warme muur zodat bloemen minder snel bevriezen. Hoogte: met ondersteuning kan hij klimmen tot 3 meter; zonder steun blijft hij rond 1,5 meter. Snoei direct na de bloei. Let op: de winterjasmijn bloeit op het hout van het voorgaande jaar. Gevoelig voor bladluizen en spint, vooral bij droge lucht.
Helleborus niger ‘HGC Josef Lemper’ – Kerstroos, Nieskruid (Vaste plant)
Uitspraak = hel-lee-BOO-rus NIE-jer
Deze wintergroene vaste plant bloeit van december tot februari met witte bloemen die later groenig verkleuren. Standplaats: halfschaduw. Bodem: licht vochtige, goed doorlatende en matig voedselrijke grond. Hoogte: tot ca. 30 cm. Ziekten en plagen: gevoelig voor wortelrot bij natte grond, daarnaast vatbaar voor schimmels en spintmijten.
Erica darleyensis ‘White Perfection’ – Voorjaarsheide (bodembedekker) Uitspraak: ee-ri-ka dar-lee-EN-sis
Deze wintergroene heidesoort bloeit vanaf december tot in april met talrijke witte bloemen. Het blad blijft groen in de winter, al kan het bij strenge vorst tijdelijk verkleuren. Standplaats: zonnige plek, in goed doorlatende en humusrijke grond. Verzorging: geef in het voorjaar wat extra voeding voor een rijke bloei. Ziekten en plagen: gevoelig voor wortelrot bij te natte grond en bladluizen.
Berberis japonica – Mahoniestruik (Heester)
Uitspraak = BER-be-ris ja-PO-nie-ka
De Mahonia japonica is een groenblijvende struik die in december en januari geurige gele bloemen draagt. Hoogte: ca. 1,25 meter. Standplaats: zon tot halfschaduw, humusrijke grond. Blad: stekelig en glanzend, vergelijkbaar met hulst. Snoei: meestal niet nodig omdat hij langzaam groeit. Als je snoeit, knip dan takken helemaal terug tot de grond. Vermeerdering: door afleggen. Plantafstand: 2–5 stuks per m². Ziekten en plagen: kan last hebben van roest (roodbruine vlekken op blad), meeldauw (wit poederachtig laagje), en soms bladluizen.
Ziekten en plagen + biologische oplossingen
Bladluizen: bestrijden met groene‑zeepoplossing, lieveheersbeestjes aantrekken, plant niet te veel stikstof geven.
Spint: plant benevelen (spint houdt niet van vocht), behandelen met zeepoplossing, roofmijten inzetten.
Wortelrot: natte grond vermijden, drainage verbeteren, grond luchtiger maken met compost.
Schimmels: aangetaste bladeren verwijderen, luchtige standplaats, behandelen met heermoes‑extract.
Slakken: biologische slakkenkorrels (ijzerfosfaat), koperrand, handmatig weghalen.
Roest: aangetaste bladeren verwijderen, luchtcirculatie verbeteren, behandelen met brandnetelgier.
Meeldauw: aangetaste bladeren verwijderen, plant luchtiger zetten, melk‑water oplossing (1:9)
