De Groene Schildwants (Palomena prasina): Herkennen en Tips
Hoe herken je de Groene schildwants?
De Groene Schildwants (Palomena prasina): Herkennen en Tips
Kom je tijdens het tuinieren een heldergroen, plat insect tegen dat sprekend op een schildje lijkt? Grote kans dat je te maken hebt met de Groene schildwants (Palomena prasina). Deze wants, in de volksmond ook wel de groene stinkwants genoemd, is een van de meest voorkomende wantsensoorten in Nederland.
Hoewel ze soms schrik aanjagen, zijn ze voor de mens volledig ongevaarlijk. Maar hoe zit dat met jouw geliefde tuinplanten? In dit artikel leer je alles over het herkennen van de volwassen wants, de jonge nimfen en wat hun aanwezigheid betekent voor jouw tuin.
Hoe herken je de Groene schildwants?
De groene schildwants is gedurende de lente en zomer gemakkelijk te herkennen aan zijn heldergroene kleur en de karakteristieke, platte schildvorm. Het achterste deel van de vleugels is membraanachtig en donkerbruin tot zwart van kleur. De wants wordt ongeveer 11 tot 14 millimeter lang.
Winterslaap en kleurverandering
Wist je dat deze wants van kleur kan veranderen? Richting de herfst, wanneer de wants zich klaarmaakt voor de winterslaap, kleurt het schild bronsbruin tot paarsachtig. Dit dient als perfecte camouflage tussen de herfstbladeren. In het voorjaar, rond april, worden ze weer actief en kleurt hun schild langzaam weer terug naar heldergroen.
De nimf: Een gedaanteverwisseling in de tuin
Voordat de wants volwassen is, doorloopt hij verschillende jeugdstadia. Een jonge wants noemen we een nimf. Veel tuinliefhebbers herkennen de nimf in eerste instantie niet als de groene schildwants, omdat ze er heel anders uitzien:
- Geen vleugels: Nimfen hebben nog geen vliegvleugels, waardoor ze veel ronder van vorm zijn.
- Patroon: Ze zijn vaak groen met opvallende zwarte stipjes en randen op hun rug.
- Gestreepte antennes: De antennes zijn duidelijk lichtbruin met zwart gestreept.
Is de Groene schildwants schadelijk voor planten?
Wantsen leven van plantensappen. Met hun naaldvormige snuit boren ze plantencellen aan om sappen op te zuigen. Ze hebben een sterke voorkeur voor de sappen uit loofbomen, struiken en sappige vruchten (zoals bramen, frambozen en hazelnoten).
Moet je ze bestrijden?
In de meeste gevallen: Nee. Hoewel het aanboren van cellen kan leiden tot kleine bruine stipjes op bladeren of misvormde vruchten, is de schade in een normale siertuin of moestuin vrijwel altijd verwaarloosbaar. De plant ondervindt er geen blijvende hinder van. Chemische bestrijding is dan ook absoluut niet nodig en zonde van de biodiversiteit in je tuin.
Waarom worden ze ‘stinkwants’ genoemd?
De alternatieve naam ‘groene stinkwants’ hebben ze niet voor niets. Wanneer de wants zich bedreigd voelt — bijvoorbeeld omdat je hem oppakt of er per ongeluk op gaat staan — scheidt hij een vloeistof af uit klieren aan de zijkant van zijn borststuk.
Deze vloeistof heeft een zeer penetrante, vieze geur die vogelvijanden moet afschrikken. De geur is hardnekkig en lastig van je handen te wassen. Wil je de wants verplaatsen? Laat hem dan rustig op een blaadje of een stokje lopen in plaats van hem met je blote handen op te pakken.
Samenvatting en Advies
De groene schildwants hoort echt thuis in een gezonde, biodiverse Nederlandse tuin. Ze vormen geen plaag, richten nauwelijks schade aan en zijn een belangrijk onderdeel van de natuurlijke voedselketen. Heb je ze gezien? Geniet dan vooral van deze bijzondere meesters in camouflage!
